Mediteren is voor mietjes

beeld_boeddha“Mediteren, dat is echt niets voor mij. Ik ben veel te onrustig in mijn hoofd. Ik ben totaal niet zweverig en al helemaal niet spiritueel. Ik zie me al zitten op zo’n kussentje met kaarsjes aan, houd op.” Herkenbaar? Dit is namelijk vaak het beeld dat we van mediteren hebben. Meditatie, dat is iets wat ánderen doen. Maar, meditatie kan iedereen veel brengen. Jong en oud. Mannen en vrouwen.

Wát brengt het je dan? Feitelijk is mediteren niets anders dan stilstaan (zitten in dit geval) bij hoe je er bijzit. Nu bijzit. Letterlijk en figuurlijk. Lichamelijk en geestelijk. Je gedachten overschreeuwen elkaar voortdurend en met andere gedachten probeer jij weer invloed op die gedachten te hebben. Of je probeert ze vakkundig te negeren in de hoop dat ze dan vanzelf in het niets oplossen. Je weet eigenlijk best dat het niet werkt, en toch doe je dit telkens weer. Je schiet er niets mee op, sterker nog, het zorgt ervoor dat je jezelf klemzet. Je blijft in een kringetje ronddraaien.

Het idee van mediteren is niet dat je niets meer denkt. Dat je hoofd helemaal leeg is. Dat is een misvatting die veel mensen hebben. Mediteren is eigenlijk veel meer al die gedachtes maar eens even de vrije loop te laten. Er niets mee te doen. Gewoon voorbij laten komen. En het gekke is dat als je zo met die gedachten omgaat, ze niet meer op hol slaan. Er ontstaat meer ruimte om er rustiger en meer beschouwend naar te kijken. Rust, ja toch wel dus. Dat brengt het zeker. Het lijden aan de stroom van gedachten wordt minder, je ondergaat het ook niet meer lijdzaam. Je komt in een andere verhouding te staan met je gedachten, gelijkwaardiger zou ik het willen noemen. Er ontstaat daarmee ruimte. Ruimte om anders tegen jezelf en de dingen aan te kijken. En vanuit dit stilstaan juist wel in beweging te kunnen komen.

Meditatie is geen quick fix. Het is niet iets dat je alleen elke dinsdagavond doet. Idealiter integreer je het in je dagelijks leven. Het kan overal. In de auto. Onder de douche. Of toch zittend op een kussentje. De ene keer 3 minuten, de andere keer een half uur. Je kunt geleide meditaties doen  of gewoon zelf mediteren. Probeer het eens uit. Kijk wat het met je doet. Je zult jezelf verbaasd doen staan.

Stoelpoten wippen in 2017

cropped-goedevoornemens.jpg

Gewoon goed je best doen dit jaar, dan komt het vanzelf goed met jou. En als iets niet lukt of als het niet goed komt met jou, dan heb je gewoonweg niet goed genoeg je best gedaan. Deze manier van denken, het maakbaarheidsdenken, is het dominante paradigma in onze westerse samenleving. Het domein van doelen stellen, in actie komen en daardoor het gedroomde resultaat te halen. So far so good denk je misschien, maar je voelt ‘m al aankomen: deze manier van denken zet ons namelijk vast. Wat als het nou niet lukt, ook al doe je je stinkende best? Wat als je het niet kunt opbrengen om gewoon je best te doen? Dan blijft weinig anders over dan een gevoel van onbehagen, onbevredigd zijn, falen, er niet bij horen enzovoort.

Ga in 2017 eens niet je best doen. Ga eens op je stoelpoten wippen en uit het raam staren en ‘wegdromen’. Ga je ‘verhouden tot wat er is’, tot wat er nu is. Dat betekent niets anders dan de realiteit in zijn volle omvang te zien, jouw realiteit. Dus niet de voorkeuren, vooroordelen, normen en denkwijzen van anderen te laten prevaleren. Nee, het gaat erom de dingen precies te laten zijn zoals ze zijn. Daarvoor is het nodig om even te niksen, achterover te leunen. Niet dat je het bij de huidige status quo moet laten, maar wel dat je de ruimte neemt om het eens met meer lucht eromheen te bekijken, in een ander perspectief te plaatsen. Om bijvoorbeeld even echt eerlijk naar je eigen rol in bepaalde situaties te kijken. Te gaan zien dat het nou eenmaal soms ingewikkelder – of juist simpeler – is dan je dacht. Dat het er altijd om gaat dat jij jezelf meeneemt in elke situatie.

Even voor de duidelijkheid, het gaat niet over het zo vaak gepredikte ‘in het nu’ zijn. Please, sodemieter op met ‘in het nu zijn’. Het gaat erom de realiteit zoals jij die ervaart van een afstand te bekijken en daar de tijd voor te nemen. Meer vrijheid te ervaren bij het nemen van afslagen.

Het heeft geen enkele zin om je te verzetten tegen het maakbaarheidsdenken van onze samenleving, die is alomtegenwoordig. En eerlijk is eerlijk, dat brengt ons ook een hoop. Het gaat erom het beste van de twee werelden te omarmen. Niet de een ten koste van de andere. Ze zo te integreren dat jij je vrijelijk en (zelf)bewust in elk van beiden kunnen begeven. Minder vaak beslissingen te nemen waar je eigenlijk niet achter staat. Of beter gezegd, helderder te weten waarom je voor links of rechts kiest. Neem in 2017 regelmatig een fundamentele time-out die je voortaan altijd meeneemt in je denken en doen. En het mooie is, uiteindelijk brengt het je dichter bij het ‘resultaat’ dat je wilt behalen. Maar dan op de best mogelijke manier. Nou ja, de manier die het beste bij jou past dus.

Fitheid van de geest

Placeholder ImageJe hebt steeds meer mensen in de organisatie die, als je eerlijk bent, al jaren vast zitten. Komen niet meer in beweging, hebben hun sporen verdiend en ze ‘geloven het verder wel’. En dat terwijl ze waarschijnlijk nog jarenlang aan het bedrijf verbonden zullen blijven. En misschien kijk je ook wel een beetje angstig naar die hongerige dertigers die je de komende jaren liefst niet kwijtraakt aan de concurrent in deze war of talent.

Duurzame inzetbaarheid van medewerkers is uiteraard al jaren een onderwerp op de HR-agenda. Meestal gaat dit langs de lijn van gezondheid: werk-privé balans, afvallen, gezond eten en een collectief sportprogramma. Dit is uiteraard bijzonder belangrijk voor de gezondheid en het welzijn van een medewerker. Steeds vaker zie je dat er ook aandacht komt voor de ‘fitheid van de geest’. Het zit niet zo in de Nederlandse (bedrijfs)cultuur, maar je hoort het toch steeds vaker. Bij multinationals met een oorsprong in de Verenigde Staten is het al behoorlijk gemeengoed: programma’s op het gebied van de ‘fitheid van de geest’.

Een voorwaarde voor medewerkers om goed te kunnen functioneren, het beste van zichzelf te blijven geven en hongerig te blijven naar ontwikkeling is dat ze in beweging blijven, figuurlijk bedoeld in dit geval. Ruimte hebben in het hoofd om te anticiperen op de voortdurende veranderingen in deze dynamische wereld. Het tempo ligt hoog. Wie niet mee kan, loopt vast. Valt uit. Raakt overbelast. Wat The Lazy School biedt is het versterken van de ‘fitheid van de geest’: anders omgaan met conflicten, spanningen in een team, verstoorde relatie met een collega of klant, meer jezelf durven meenemen in de communicatie waardoor het contact direct beter wordt. Het gaat erom op een andere manier te gaan kijken naar situaties die volkomen vast lijken te liggen terwijl dat niet het geval blijkt te zijn, bij nader inzien. Het houdt iemand ‘alert, scherp en fit’. De veerkracht neemt toe. Stress neemt af. En niet onbelangrijk, plezier in het werk neemt weer toe.

The Lazy School biedt een programma’s voor het vergroten van de ‘fitheid van de geest’:

  • Theorie en verdieping – we heten niet voor niets The Lazy School.

Het gaat erom inzicht te krijgen in dat de gebruikte strategieën voor geluk in het leven en succesvol zijn in werk beperkt en zelfs averechts hebben gewerkt. Nieuwe inzichten, inzicht in eigen patronen brengen een nieuwe manier van kijken naar de werkelijkheid en zichzelf. Dit is het begin van een ontwikkeling naar ruimte voor beweging en een nieuwe ‘fitheid van de geest’.

  • Meditatie is een bijzonder effectieve methode om de ‘fitheid van de geest’ (dagelijks) te trainen.
  • Inslijten – Oude patronen kunnen soms hardnekkig zijn. Er is oefening nodig om de nieuwe manier van kijken naar zichzelf en de werkelijkheid te integreren en met vertrouwen in te slijten.

 

Ik? Een kort lontje?

Targets, klinkende resultaten, doelen stellen, hard rennen en nog harder werken leiden tot succes. Persoonlijk succes en succes voor jouw afdeling en het bedrijf waar je werkt. Dat is wat van je wordt gevraagd en in de meeste gevallen denken we ook dat het werkt. En tot op zekere hoogte is dat natuurlijk ook zo. Tot je steeds vaker gaat voelen dat dit toch niet het hele verhaal kan zijn. Je betrapt je erop dat je lontje korter is geworden naar collega’s, op het voetbalveld of thuis tegen je vrouw en kinderen.

En de meeste mannen reageren op die onrust door nog harder te gaan werken en rennen. Met het gevolg dat je jezelf steeds verder de soep in draait. Als je de ruimte neemt om eens lazy te zijn, de tijd te nemen om dingen vanuit een ander perspectief te bekijken, stil te staan bij hoe je erbij zit, zul je zien dat je niet nog harder moet doen wat je nu al doet. Dat heeft je tenslotte niets opgeleverd.

Tijdens een programma (eindejaarsaanbieding) bij mij ga je – en nee, ik ga zeker niet de therapeut uithangen want dat is helemaal nergens voor nodig – erachter komen wat jouw patroon en strategieën zijn die jij ‘hebt gekozen’. Waarom je doet zoals je doet in situaties waarin je vastloopt. Waar dit vandaan komt en hoe dit jouw denken, voelen en handelen beïnvloedt.

En dan kan ‘lazy’ zijn, even niksen, ontzettend nuttig zijn. Dat is cruciaal om beslissingen te kunnen nemen die goed bij jou passen, goed voor je zijn maar ook voor je bedrijf. Om even naar je eigen rol in bepaalde situaties te kijken. Om dingen in een ander perspectief te gaan plaatsen. Om het eens van wat verschillende kanten te bekijken.

Goede voornemens, wat moet je ermee?

Eindejaarsaanbieding

Ja, ja het is alweer bijna zover.
Nog een paar weken en het is Kerst en Oud & Nieuw.
Dit is de periode van het jaar voor de befaamde goede voornemens.
Een prachtig fenomeen, maar goede voornemens zijn doorgaans gedoemd om vrij snel te verdampen. En dan blijf je achter met een onbevredigd gevoel.

Vraag je eens af waarom je denkt deze goede voornemens nodig te hebben.
Bekijk eens goed waar die wens vandaan komt. Is het iets van binnenuit, heel wezenlijk en oprecht, of is het iets dat je van buitenaf wordt ‘opgelegd’? Kijk vooral goed naar je motivatie om je (levens)patroon aan te pakken. Het heeft eigenlijk alleen zin als het je bestaan verrijkt, jezelf meer ruimte geeft of nieuwe kansen biedt. Anders heeft het geen zin en is het ook logisch dat je het niet volhoudt.

Heb jij zin om 2017 in het teken te zetten van het VERSTERKEN van je eigen leiderschap, bewuster om te gaan met jezelf, de situatie en de ander maak dan nu gebruik van de eindejaarsaanbieding van de Lazy Boys Club.

Jouw investering in dit persoonlijke programma | 16 weken | 16 uur |  Beslis in 2016 en u  krijgt  10% korting.

Is er verschil tussen het coachen van mannen en vrouwen?

Het is niet voor niets dat ik mij gespecialiseerd heb in het coachen van mannen. In een coachtraject gaat het er vaak om dat ze vastlopen doordat zij zich conformeren aan het maakbaarheidsideaal.

‘Als je maar harder gaat rennen dan word je vanzelf succesvol’

Afgelopen vrijdag gaf ik een interview op de radio over dit onderwerp. En het leek mij – en daarmee ook het programma – interessant om ook een coach aan het woord te laten die er bewust voor heeft gekozen om uitsluitend vrouwen te coachen. Vrouwen maken zich keer op keer ‘klein’ en durven het onvoldoende aan om zichzelf in hun ‘echtheid’ te laten zien.

Het leverde een heel aardig tweegesprek op tussen Damaris Beems, de twee presentatoren en mijzelf. Luister hier (helaas, alleen op de computer te beluisteren) het 8 minuten durende item maar af, als je geïnteresseerd bent. Ik vind het leuk als je me laat weten wat je ervan vindt en wat je eigen ervaringen zijn.

 

Please, sodemieter op met ‘in het nu zijn’

Rekenen en taal, dát leren we op school. En gewoon goed je best doen, dan komt het vanzelf goed met jou. En als iets niet lukt of als het niet goed komt met jou, dan heb je gewoonweg niet goed genoeg je best gedaan. Deze manier van denken, het maakbaarheidsdenken, is het dominante paradigma in onze westerse samenleving. Het domein van doelen stellen, in actie komen en daardoor het gedroomde resultaat te halen. So far so good denk je misschien, maar je voelt ‘m al aankomen vermoed ik. Deze manier van denken zet ons namelijk ook vast. Wat als het nou niet lukt, ook al doe je je stinkende best? Wat als je het niet kunt opbrengen om gewoon je best te doen? Dan blijft weinig anders over dan een gevoel van onbehagen, onbevredigd zijn, falen, er niet bij horen enzovoort.

Uiteindelijk gaat het erom je ‘te verhouden tot wat er is’, tot wat er nu is. Dat betekent niets anders dan de realiteit in zijn volle omvang te zien, jouw realiteit. Dus niet de voorkeuren, vooroordelen, normen en denkwijzen van anderen te laten prevaleren. Nee, het gaat erom de dingen precies te laten zijn zoals ze zijn. Daarvoor is het nodig om lazy te zijn, even te niksen, achterover te leunen. Niet dat je het bij de huidige status quo moet laten, maar wel dat je de ruimte neemt om het eens met meer lucht eromheen te bekijken, in een ander perspectief te plaatsen. Om bijvoorbeeld even echt eerlijk naar je eigen rol in bepaalde situaties te kijken. Te gaan zien dat het nou eenmaal soms ingewikkelder – of juist simpeler – is dan je dacht. Dat het er altijd om gaat dat jij jezelf meeneemt in elke situatie.

Even voor de duidelijkheid, ik heb het niet over het zo vaak gepredikte ‘in het nu’ zijn. Please, sodemieter op met ‘in het nu zijn’. Daar gaat het niet om. Het gaat erom de realiteit zoals jij die ervaart van een afstand te bekijken en daar de tijd voor te nemen. Meer vrijheid te ervaren bij het nemen van afslagen.

Het heeft geen enkele zin om je te verzetten tegen het maakbaarheidsdenken van onze samenleving, die is alomtegenwoordig. En eerlijk is eerlijk, dat brengt ons ook een hoop. Het gaat erom het beste van de twee werelden te omarmen. Niet de een ten koste van de andere. Ze zo te integreren dat jij je vrijelijk en (zelf)bewust in elk van beiden kunnen begeven. Minder vaak beslissingen te nemen waar je eigenlijk niet achter staat. Of beter gezegd, helderder te weten waarom je voor links of rechts kiest. De Lazy beweging geeft je een fundamentele time-out die je voortaan altijd meeneemt in je denken en doen. En het mooie is, uiteindelijk brengt het je dichter bij het ‘resultaat’ dat je wilt behalen. Maar dan op de best mogelijke manier. Nou ja, de manier die het beste bij jou past dus.