Succes, gebruikte ik dat woord echt?

Regelmatig krijg ik de vraag: hoe werkt dat dan zo’n coachtraject bij jou? Wanneer zou ik daar iets aan kunnen hebben? Wat levert het mij op? Wat is de investering?

Kort samengevat trek ik tijdens een coachtraject een tijdje samen met jou op. Ik help je om bij jezelf stil te staan, houd je een spiegel voor, stel je kritische en confronterende vragen zodat je tot nieuwe inzichten kunt komen en ruimte gaat voelen voor beweging. Nieuwe inzichten en ruimte geven bewegingsvrijheid en lucht, maar kunnen soms ook nog wat wankel voelen in het begin. Ik loop daarom met je mee in je ontwikkeling, volg je kritisch en steun je in de stappen die je zet. Belangrijk hierbij is dat je na dit traject zonder mij verder kunt. Ik geef je een duw in de rug en verder kun je zelf lopen of gaan rennen, zo je wilt.

Door het versterken van je eigen leiderschap ga je bewuster om met jezelf, de situatie en de ander en dat leidt naar meer succes. Succes? Gebruikte ik dat woord echt? Nou vooruit, voor deze ene keer dan.

Herken je dit?

  • Je hebt de meest geweldige ideeën, maar het wordt eigenlijk nooit wat;
  • Je zit vast en haalt op dit moment niet alles uit je leven wat erin zit;
  • Je bent succesvol van buiten, maar je mist het enthousiasme in je werk en voelt je soms verveeld en leeg van binnen;
  • Kun je het niet uitstaan als anderen wel op de hoogte zijn en jij niet;
  • Doe je alles liever zelf omdat je eigenlijk niemand echt vertrouwt;
  • Loop je bij een conflict het liefste meteen weg uit de situatie;
  • Heb je vaak het gevoel er niet helemaal bij te horen?

We zitten onszelf nogal eens in de weg. Of gaan bepaalde situaties juist uit de weg. Wie herkent dit niet? Deze patronen en reacties zijn bij jou gaan horen: “Zo ben ik nou eenmaal.” Maar, je bent niet zo geboren. Bepaalde ervaringen hebben grote indruk gemaakt (positief en negatief) en ervoor gezorgd dat jij nú op een specifieke manier reageert.

Wat levert een coachingstraject jou op?

In een coachingtraject bij mij ga je – en nee, ik ga zeker niet de therapeut uithangen want dat is helemaal nergens voor nodig – erachter komen wat jouw patroon en strategieën zijn die jij ‘hebt gekozen’. Waarom je doet zoals je doet in bovenstaande situaties. Waar dit vandaan komt en hoe dit jouw denken, voelen en handelen beïnvloedt. Iemand zei ooit: “Je gaat het pas zien als je het door hebt.” En zo is het. En dan kan ‘lazy’ zijn, even niksen, ontzettend nuttig zijn. Dat is cruciaal om beslissingen te kunnen nemen die goed bij jou passen en goed voor je zijn. Om even naar je eigen rol in bepaalde situaties te kijken. Om dingen in een ander perspectief te gaan plaatsen. Om het eens van wat verschillende kanten te bekijken.

Opbouw coachingstraject (16 weken)

Tijdens het eerste gesprek, het matchinggesprek, wordt het coachtraject afgestemd op jouw vraag, jouw ontwikkeling en jouw specifieke context. Ik stel in overleg met jou een traject op maat samen zodat de coaching  aansluit bij jouw werk & privé omstandigheden. In de de tweede fase, het coachingstraject, krijg je 16 uur persoonlijke coaching. Ik stem met jou af hoe je deze uren wilt verdelen over face-to-face gesprekken, telefonisch contact, skypesessies, uitdagende praktijkopdrachten en e-mail. Deze vorm van integrated coaching is niet alleen heel inspirerend, maar ook uiterst effectief. Je hebt altijd een doel en resultaat om te behalen en daarom evalueer je ook jouw traject en de dienstverlening van Lazy Boys Club in het laatste gesprek: het evaluatiegesprek.

Investering en betaalwijze

Jouw investering in dit persoonlijke coachingtraject | 16 weken | 16 uur |  Beslis in 2016 en u  krijgt  10% korting. Dus geen 2.499,00 euro maar 2.249,00 (exclusief 21% btw).

Meer weten? Neem direct contact op.

Life sucks, suck it in

2011-08-05-15-44-26Regelmatig krijg ik als coach of organisatie-adviseur de vraag: is er dan niet een soort stappenplan, ‘de heilige graal’, om succesvol te kunnen zijn? En het antwoord is nee. Zeker niet. Je bent namelijk niet aanbeland bij de zoveelste zelfhulpgoeroe of coach die jou wel even in tien stappen de weg naar geluk en zakelijk succes garandeert.

Ja, ook ik heb ‘al’ die boeken gelezen —en een enkele uitzondering daar gelaten— voelde ik me daarna een nog grotere sukkel omdat ik nog altijd het grote geluk niet had gevonden en zakelijk niet nog succesvoller was. Het is tenslotte zo eenvoudig als je die boeken moet geloven. Die boeken gaan allemaal langs de lat van: als je deze stappen volgt, volgt automatisch het gewenste resultaat. Allemaal met een blij ei-achtige positieve insteek, waarbij volledig voorbij wordt gegaan aan hoe je je echt voelt. Wat bij jou past. Waar je vandaan komt. Wat je meeneemt. Hoe je erin staat. Meestal krijgen het denken en de ratio een hoofdrol in het proces, helaas. Denken en ratio zijn ook belangrijk, tuurlijk. Net als het stellen van doelen. Die kunnen richting geven, maar moeten wat mij betreft niet een doel op zich zijn. Houd onderweg de ruimte om een tikkie naar links of naar recht te kunnen geven.

Ik geloof in echtheid en realiteit. We ervaren allemaal teleurstellingen, verdriet of sombere gevoelens. In meer of mindere mate. Voor kortere of langere tijd. Ik ben ervan overtuigd dat je juist ruimte moet geven aan deze kant van het leven die ook bestaat. Zakelijk en persoonlijk. Dat is nu eenmaal de realiteit. Er is geen reden om dit te ontkennen. Integendeel. Life sucks soms gewoon. Nou, suck it in.

Ik pleit ervoor om jezelf niet te forceren om altijd maar positief te moeten zijn, het positief te moeten zien. Wat als je dat nou gewoon even niet kunt? Omdat het ook gewoon niet positief is. Ben je dan een loser? Moet je je schamen? Je slecht voelen over je houding? Welnee, je bent gewoon een mens.

Lang verhaal kort, alles begint en eindigt bij jou. Bij jezelf. Jij bent het voornaamste ingrediënt waarmee je het moet doen. Waarmee je mag werken. Neem dat dan ook als uitgangspunt, zou ik zeggen. Kijk waar je waarde toevoegt voor een ander. Kijk naar hoe jij het beste tot je recht komt. Jij maakt het verschil.

Je gaat het pas zien als je het doorhebt

Je wilt iemand eigenlijk het liefst achter zijn bureau vandaan trekken als hij je lang laat wachten. Je hebt de meest geweldige ideeën, maar het wordt eigenlijk nooit wat. Je zit in een vergadering en kunt je gedachten er eigenlijk nooit goed bij houden. Doe je alles liever zelf omdat je eigenlijk niemand echt vertrouwt. Kun je het niet uitstaan als anderen wel op de hoogte zijn en jij niet. Loop je bij een conflict het liefste meteen weg uit de situatie. Heb je vaak het gevoel er niet helemaal bij te horen?

We zitten onszelf nogal eens in de weg. Of gaan bepaalde situaties juist uit de weg. Wie herkent dit niet? Ik scoor zelf in elk geval hoog op een heel aantal van bovenstaande vragen.

Deze patronen en reacties zijn bij jou gaan horen: “Zo ben ik nou eenmaal.” Maar, je bent niet zo geboren. Bepaalde ervaringen hebben grote indruk gemaakt (positief en negatief) en ervoor gezorgd dat jij nú op een specifieke manier reageert.

In een coaching traject bij mij ga je – en nee, ik ga zeker niet de therapeut uithangen want dat is helemaal nergens voor nodig – erachter komen wat jouw patroon en strategieën zijn die jij ‘hebt gekozen’. Waarom je doet zoals je doet in bovenstaande situaties. Waar dit vandaan komt en hoe dit jouw denken, voelen en handelen beïnvloedt. Iemand zei ooit: “Je gaat het pas zien als je het door hebt.” En zo is het

En dan kan ‘lazy’ zijn, even niksen, ontzettend nuttig zijn. Dat is cruciaal om beslissingen te kunnen nemen die goed bij jou passen en goed voor je zijn. Om even naar je eigen rol in bepaalde situaties te kijken. Om dingen in een ander perspectief te gaan plaatsen. Om het eens van wat verschillende kanten te bekijken.

joris@thelazyboysclub.com

Leestip: Waar is mijn speer?

waar-is-mijn-speerWat is een moderne ‘echte man’? Tim Samuels houdt in ‘Waar is mijn speer’ een baanbrekend betoog voor een nieuwe mannelijkheid. Mannen hebben het goed, zegt het Engelse tv-icoon Tim Samuels. Ze verdienen meer dan vrouwen, hebben betere maatschappelijke posities en mogen ook over hun gevoelens praten en voor kinderen zorgen. Toch zit er een addertje onder het gras. Evolutionair gezien hebben alle mannen typisch ‘mannelijke’ gevoelens. Maar daar is bijna geen plaats meer voor. Hoe erg is dat? Hoe kun je man zijn in de 21e eeuw? Samuels analyseert het probleem en wijst ons op aantrekkelijke nieuwe wegen voor echte mannen.

De traditionele pijlers van mannelijkheid staan onder druk. Onze lichamen zijn ontworpen voor een verzamelaar/ jager samenleving. We zijn niet gemaakt om de hele dag op onze kont te zitten en op toetsenborden te rammelen. Maar dit soort werk domineert. Als de economie vervolgens in elkaar dondert heeft dat zijn weerslag op mannelijkheid. Wanneer mannen geen banen hebben, onzeker zijn, hun status en identiteit verliezen, kan dat leiden tot woede of depressie. Als die woede naar buiten wordt geprojecteerd krijgen buitenstaanders de schuld: vrouwen, migranten…

Zijn we doorgeschoten in onze ontwikkeling? Is onze levenswijze – onze geavanceerde, kapitalistische, westerse manier van leven – de beste manier om man te zijn? Zijn we echt gemaakt om elke dag naar kantoor te gaan, gebogen aan een bureau te zitten, eindeloos te streven naar meer status en geld, terug te keren naar onze in principe monogame partner thuis nadat we de moderne mijnenwereld van dating en de giftige geestvervuiling van porno hebben overleefd en tussendoor ons hoofd hebben laten vollopen met zoveel zinloze micro-informatie uit de apparaten waaraan we verbonden zijn, dat we ons brein geen moment de rust hebben gegund om even na te denken over de ongemakkelijke vraag waar het in dit leven nou om draait, of om ons af te vragen of we de bizarre, eeuwenoude religieuze rituelen, die de mens uitstekend leken te dienen sinds hij de rotswanden begon te tekenen, niet iets te enthousiast met de vuilnisman hebben meegegeven? Dat vraagt Tim Samuels zich af. En terecht.

Mooi om te zien hoe Samuels het over de man heeft. Er zijn immers boeken vol geschreven over hoe het is om vandaag de dag vrouw te zijn. Het is goed om ook stil te staan bij de mannelijke ervaring. Om inzicht te geven in hoe het is om een man te zijn in deze tijd. Hoe het mogelijk is om onze aangeboren mannelijkheid te kunnen uitleven zonder een ravage aan te richten. Wat mij betreft een mooie oproep om de normen die we zo vanzelfsprekend vinden in twijfel te trekken en ons af te vragen: ‘ Is dit de manier waarop een man wil leven?’

Goed opgeschreven, open, persoonlijk, rauw en echt. Wel jammer om af te sluiten met een lijstje vormen en methoden waarmee je aan je mannelijkheid moet werken. Dat is nu juist precies waar het knaagt……dan moet je als man weer aan allerlei normen (speren) voldoen. Wel een absolute aanrader voor de zoekende man of beter de man die zijn vrijheid terug wil.

Tim Samuels: ‘ Waar is mijn speer’ en de boekrecensie in de Volkskrant op 22 oktober 2016.

Mag het een onsje ongelukkiger? Ja graag zelfs.

Je pense, donc je suis, zei de Franse filosoof Descartes al ooit eens. Ik denk, dus ik besta. Als mens denk je dat je helemaal zelf bepaalt wat er in je hoofd omgaat. Die gedachten voelen ook als van jou, als waar, als levendig, zijn soms meeslepend. Toch is dit H-E-L-E-M-A-A-L niet waar. Je bent niet de baas over je gedachten. Ik hoor je lachen, zie je je wenkbrauwen optrekken. Die Van Roessel is ’t nu officieel kwijt, zeg je tegen jezelf.

Okay, dan vlieg ik ‘m vanaf een andere kant aan.  Hoe vaak heb je gedachtes die het je serieus lastig maken? Die je een rotgevoel geven? Hoe vaak heb je gedachtes die je zenuwachtig maken, boos of heel angstig? Als je nou werkelijk de regie had over je denken, waarom zou je dat soort dingen dan in je hoofd laten ontstaan? Als jij beslist wat je denkt, waarom zou je dan ooit nog ongelukkige gedachten hebben? Ja, nu heb ik je toch even bij je kladden, toch?

Gedachten vinden ergens hun oorsprong. Komen ergens vandaan waar we als mens geen of weinig invloed op hebben. Daar zou je juist wel bij stil moeten staan, aandacht voor moeten hebben. Waar het misgaat is dat je de gedachten die je als onprettig ervaart gaat proberen te vervangen door positieve gedachten, door positiviteit. Dat sommige boeken, goeroes, psychologen je daarvan proberen te overtuigen, gruwel ik van. Nee sterker nog, ik vind het misdadig. Waarom? Omdat de ontkenning van die negatieve gevoelens (en waar ze vandaan komen) ervoor zorgt dat ze even later nog heftiger terugkomen. Of dat je dan maar weer een fles wijn gaat leegdrinken omdat je je gevoel moet ontkennen, maar dat dat eenvoudigweg niet lukt. Dat gevoel ontkennen bedoel ik, niet die fles wijn leegdrinken.

Stilstaan bij onprettige gedachten, waar ze vandaan komen, je ongelukkig of verdrietig voelen accepteren we niet meer. Of er wordt een pil bedacht die het wonder voor je gaat verrichten en belooft je je positiever te gaan laten voelen.

Nee, nee, nee. Laat die negatieve gedachten er zijn, voel je soms gewoon naar. En accepteer dat. Bekijk het van verschillende kanten. Doorvoel het. Omarm imperfecties. Lach erom (ja, dat kan ook in zo’n situatie).

Dus: mag het een onsje ongelukkiger zijn alstublieft? Ja graag zelfs meneer, want dat biedt meer garantie op gelukkiger gedachten in de toekomst.